Desamar
1962
Para entrar neste xogo de paxaros e espellos
tanto importa a razón do mar como a presencia
da dúbida nos beizos.
E así ábrese paso o ollo e rasga a sombra
que muda vai creando motivos para o olvido
-olvido é desamar aquilo que perdemos...
Outra vez nalgún punto escuro do meu sangue
o tempo resucita calquera hora horríbel
de tráxico recordo.
Agora estou inmerso, a contraluz dos días,
nesta sucesión de homes que o azar me deixou.
E. Lorenzo Baleirón. Obra poética
En medio de un capítulo sobre inversión del hábito, en un manual de terapia de conducta. Se supone que colé poemas al azar, ahora empiezo a dudarlo.






laluzenmi dijo
olvido es desamar aquello que perdemos...
vaya...
9 Julio 2008 | 10:30 PM